دوست دارم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                    

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                   

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                 

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                               

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                   

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                     

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

                                              دلم تنگ است

چرا وجود تو از هیچ قانونی پیروی نمی کند؟

هر چه دورتر می روی بزرگتر می شوی

هر چه نامهربانی می کنی عزیز تر می شوی

هر چه غریبگی می کنی آشناتر می شوی

و حتی از دلم به بهانه ی از دیده رفتن هم

 لحظه ای نمیروی

انگار خیالاتی شده ام

دیشب باز هم پشت در خانه را تا صبح ننداختم

گفتم شاید بیایی

و شنیدم که زن همسایه می گفت :بیچاره در انکار است

و من میپندارم بیچاره کسی است که عاشق نیست

وگر نه می دانست

تا صبح از هجوم کلمات طرح واره ای برای چشمانت ساختن

حتی بدون اینکه شاعر باشم چه طعمی دارد

بگذار بگویند بیچاره است و بگذار باز هم پیرو هیچ قانونی نباشی

اما من یک قانون دارم

که تا هستم شاعر چشمان تو باشم

                                       چقدر دوستش دارم


یکی را دوست دارم ولی او باور ندارد.
 یکی را دوست دارم همان کسی که شب و روز به یادش هستم و لحظات سرد

 زندگیم را با گرمای عشق او میگذرانم !
 کسی را دوست دارم که میدانم هیچگاه به او نخواهم رسید و هیچگاه نمی توانم

 دستانش را بفشارم !
 یکی را دوست دارم ، بیشتر از هر کسی ، همان کسی که مرا اسیر قلبش کرد !
یکی را دوست دارم ، که میدانم او دیگر برایم یکی نیست ، او برایم یک دنیاست !
یکی را برای همیشه دوست دارم ، کسی که هرگز باور نکرد عشق مرا ! کسی

که هرگز اشکهایم را ندید و ندید که چگونه از غم دوری و دلتنگی اش پریشانم !
یکی را تا ابد دوست دارم ، کسی که هیچگاه درد دلم را نفهمید و ندانست که

او در این دنیا تنها کسی است که در قلبم نشسته است !
یکی را در قلب خویش عاشقانه دوست دارم ، کسی که نگاه عاشقانه ی مرا ندید

و لحظه ای که به او لبخند زدم نگاهش به سوی دیگری بود !
آری یکی را از ته دل صادقانه دوست دارم ، کسی که لحظه ای به پشت سرش

 نگاه نکرد که من چگونه عاشقانه به دنبال او میروم !
کسی را دوست دارم که برای من بهترین است ، از بی وفایی هایش که بگذرم

 

برای من عزیزترین است !
یکی را دوست دارم ولی او هرگز این دوست داشتن را باور نکرد ! نمی داند که

چقدر دوستش دارم ، نمی فهمد که او تمام زندگی ام است !
یکی را با همین قلب شکسته ام ، با تمام احساساتم ، بی بهانه دوست دارم !

کسی که با وجود اینکه قلبم را شکست ، اما هنوز هم در این قلب شکسته ام جا

دارد !
یکی را بیشتر از همه کس دوست دارم ، کسی که حتی مرا کمتر از هر کسی

نیز دوست نمی دارد !
یکی را دوست دارم با اینکه این دوست داشتن دیوانگیست اما .......... من

دیوانه وار تنها او را دوست دارم !
کاش یه روزی بفهمی که چقدر دوستت دارم !!!

 

                                                 نخواستم

 

نخواستم با غم بسوزی

نخواستم هیچ چی نگی

نخواستم درد دلت رو دیگه با هیچکی نگی

آخه عشق اجباری نیست

تو زندون من نمون

حالا که فکر رفتنی

دیگه از موندن نخون

  تا دیدم می خوای بری

دلم راتو سد نکرد

برو فردا مال تو

دیگه اینجا بر نگرد

بدون من بعد من

دلت و هر جا جا نذار

غم با من بودنو

تو من بعد یادت نیار

  اگه شونت تکیه گاهه پس چرا من تنها شدم

چرا هر لحظه م همیشه ، منم تنها با خودم

یه تصویر از عکس چشمات ، رو دیواره دلم ، چقدر قصه م خنده داره

چقدر بی تابه دلم.