گاهی وقتا ویسکی کنارته … سیگارم جلوته …
ولی نه پک میزنی و نه پیک …
فقط یه لبخند به تنهاییت میزنی …!!! همین و بس
مثلِ همیشه برای تو می نویسم
تو
به نیت هر که دوست داری بخوان …
اما
ایـــــــــــــن روزها…
به لطـــــــــــفِ تــــــــــو…
و به ویترین فروشگاهی نگاه می کرد
زنی در حال عبور او را دید و به داخل فروشگاه برد و برایش لباس و کفش خرید
و گفت مواظب خودت باش
کودک پرسید ببخشید خانم شما خدا هستید؟
زن لبخندی زد و گفت نه من فقط یکی از بنده های خدا هستم
کودک گفت می دانستم با خدا نسبتی دارید
هیــــچ نبَــوב . . .
آבمـــش ڪَــرבم . . .
بـاتَعــریــف هــاَے مــטּ شَخصــیت پیــבا ڪَـرב
غـُرورش را مَـבیـــوלּ مـَـטּ اســت . . .
زیـــاב مَغــرور شـُـב . . .
زیـــاב از פֿـوبـ ـے هــای نـَـבاشـــتــﮧ اش بــَـرایــش گــُفـــتم
بـــاور ڪَــرב و مــَرا ڪُــوچَڪ בیــב و َ
رَفتـــ ......
دلم که گرفته، دیگر منتِ زمین را نمی کشم
راهِ آسمان باز است ، پر می کشم . . .
گفته بودی ساده وکوتاه نویسی را دوس داری
ساده وکوتاه
فقط دو کلمه
برگرد دلتنگم
این بــــار کـِــ کســـے آمــــد..نِمیگـــویــــم بـــُــرو!
حتــــے نمیـــ .گویـــم کَـــس دیگـــری را میخـــواھــَــم..
فـَـقـــط میگـــویــَــم:
بــِـبــیــن! مــن شــِکــَستــِـہ امــــ!
خـَـستـــہ امــــ! کَمــــے آرامــَـم کــن..
ھَمیـــن…!
آدمی غــــــرورش را خیلی زیاد ....
شاید بیشتر از تمـــــــام داشتــه هــــایــش- دوست می دارد
حالا ببین اگر خودش، غـــــــرورش را بـــه خـــــاطــــر تـــــو، نادیده بگیرد ،
چه قدر دوســتت دارد !
و این را بفهــــــــــــم آدمیــــــــــزاد !
وقــــتــــی مـــیـــری خــــریــــد
بــــایـــد از فــــروشـــنـــده بـــپـــرســـی لـــبـــاســـه بـــهــــت مـــیـــاد یـــا نـــه؟؟؟
میـاטּ ایـטּ همـه مفـاهیــمِ پیچیـﬤه ے ریـاضـے،
تنــها حکـایـتـِ اعـﬤاﬤ فـرﬤ را خـوب آمـوختـه بـوﬤ...
" فـــرﬤ " آن یـک نفــر است کـه وقتـے زوج هـا بـاهــم مـیرونـﬤ،
او بـایـﬤ یـک تنـه جـور تنهـــاییـَش را بکشــﬤ...
جـایـے ڪـہ وقتـے زانــو هـایـت را از شـכت تنهــایـے،
بغـل گــرفتــہ اے؛
بــہ جـاے همـכرכے،بـرایـت پـــول خُـرכ مـے انـכازنـכ...
رفته ای اما رد پایت مانده ست در من
من به درک.....
خودت خسته نشدی از دیدن.....
تکرار درد کشیدن من؟.................
بــــرخـــاســـتـــنـــم مــشــکــل اســـت بـــاور کـــن ...
بـــاور کـــن ... کـــه مـــن هــمــه لــحــظــه هــای بــی تــو بــودن را بــا تــو بــوده ام!
